Er zijn minder sites te vinden op het internet over fotoprinters dan over camera's. Zie bijvoorbeeld Printerspot.com. Op HowStuffWorks staat hoe een inktjet werkt. De site van Neil Slade geeft veel informatie over kleurenprinters, en hij heeft een uitgesproken voorkeur (voor Canon inktjets en een schreeuwerige opmaak van zijn site). Grappig om te lezen is zijn printer-shoot-out pagina waarop hij prints van een HP, een Canon en een Epson fotoprinter weergeeft (en je zelf laat kiezen welke printer het beste is). Neil heeft wel erg veel vertrouwen in de kwaliteit en de calibratie van ons beeldscherm.

Op deze pagina staan enkele voor kleurbeheer (colourmanagement) voor digitale fotografie toegepaste kleurenkaarten, waarvan de GretagMacBeth colorchecker de bekendste is. Deze kaarten worden bijvoorbeeld gebruikt om de witbalans te corrigeren, of de kleurweergave van camera's, scanners, beeldschermen of printers te testen.

Passe partout & Photo

A photo is much nicer with a passe partout frame. A passe partout also ensures that the photo does not touch the glass, making the picture more sustainable path (read: the moisture can not escape between photo and glass, making the picture quickly becomes obsolete). At Luminous Landscape is an article written by Alain Briot passepartouts.

Cut a passepartout

On the website photoclub Perspective instruction itself cut and the Dutchphotozone forum is an instruction for the self cutting a passepartout. See also the article by Alain Briot at Luminous Landscape.

Sensor & scheidend vermogen

De combinatie van scheidend vermogen en contrast is van invloed op de scherpte van de foto. Het scheidend vermogen hangt af van de kwaliteit en de diafragmainstelling van de lens en van de sensor/film. Het scheidend vermogen wordt vaak gemeten met behulp van een zwart-wit lijnen patroon, waarbij het aantal lijnen per milimeter wordt geteld dat nog zichtbaar van elkaar gescheiden wordt (Voor gevorderden: tegenwoordig wordt hiet steeds vaker de modulaire transmissie functie, MTF, voor toegepast; maar dit komt op hetezlfde neer). Het scheidend vermogen neemt toe door te diafragmeren, maar bij een te klein diafragma neemt de scherpte vervolgens weer af. Bij analoge kleinbeeldcamera's (en een film met hoogoplossend vermogen) gebeurde dit ergens tussen diafragma 8 en 11. Bij digitale camera's hangt het diafragma waar de scherpte weer afneemt (het "grensdiafragma") af van de grootte van de sensor en van het aantal pixels op de sensor. De sensor van een digitale camera is dus bepalend voor het diafragma bereik dat je kunt gebruiken om echt scherpe foto's te maken.

Testkaart voor scherpte van lens/camera

Stephen Westin heeft een vectorbestand van de ISO 12233 test kaart op het net gezet. Deze ISO kaart wordt gebruikt om de resolutie van camera's te testen, maar de originele kaart kost meer dan 75 euro. Het bestand van Stephen is gratis, maar probeer hem maar eens goed geprint te krijgen! Op DPnow.com staat een artikel waarin beschreven staat, waar je op moet letten en wat je niet moet doen. Mij is het nog niet gelukt om een goede A3print te maken van deze file. Veel succes!

Een modernere variant staat er onder afgebeeld, waar een soortgelijk patroon wordt gebruikt, maar dan in Rood Groen Blauw. Ook staat het testpatroon op sommige plaatsen onder een hoek van 45 graden, omdat dat vanwege de opbouw van de sensor van invloed is op de resolutie van een digitale camera.

Camera

Op het internet vind je met weinig moeite Engelstalige testen ("reviews") van digitale camera's, bijvoorbeeld op de sites Digital camera Resource, Steve Digicams, Digital Photography Review, Imaging-Resource, DigitalCameraInfo.com of Megapixel.net. Op deze sites vind je tests van de grote merken (Sony, Canon, Konica Minolta, Nikon) en ze zijn allemaal Engelstalig. Nederlandstalige tests vind je bijvoorbeeld op Let'sGoDigital.nl of op Fotocentraal.nl. Fotocentraal.nl is een Nederlandstalige site met testen/reviews van digitale compactcamera's, waar je naast de grote merken ook testen van camera's van Blokker of Benq tegenkomt. Ook op e-Photozine kan je testrapporten kopen van verschillende tijdschriften.

Bij het gebruik van negatieffilm kocht je Fuji films voor die fantastisch mooie groene kleuren, of Kodak voor verzadigde huidtinten. De foto's die je maakte hadden kleuren die "nog mooier waren dan in het echt".

Bij digitale fotografie heeft ieder apparaat (camera, scanner, beeldscherm, printer) een kleurafwijking, net zoals iedere kleurenfilm zijn eigen afwijking had. En dat is niet altijd gewenst, alhoewel de verschillen voor veel amateurfotografen niet storend hoeven te zijn. Als je het idee hebt dat je afdrukken een andere kleur hebben dan op je beeldscherm, of je hebt het idee dat je digitale camera een kleurafwijking vertoont bij bepaalde kleuren, dan kan het tijd worden om je in de calibratie van je foto-apparatuur te verdiepen. (Test eerst je zelf eens om te bepalen "Ben ik kleurenblind?" ) Stoort het je niet, lees dan niet verder, en ga verder met fotograferen.
Er komen steeds meer, en steeds goedkopere, apparaten op de markt om foto-apparatuur nauwkeurig te calibreren. Met behulp van een sensor worden de kleuren van een referentiekaart vergeleken met de kleuren zoals ze worden opgeslagen door je camera of scanner, of worden weergegeven door beeldscherm of printer. De calibratie software maakt vervolgens een (ICC-) kleurprofiel voor dat specifieke apparaat. Daarna komen de kleuren van alle apparaten die je hebt gecalibreerd steeds beter met alkaar overeen.